Wat ik het meest zal missen, zijn de kleine momenten. Het gelach in dit kleine kamertje, mijn kleindochter die na schooltijd tussen de rekken door rent, en de duizenden vrouwen die iets gelukkiger door die deur naar buiten liepen dan toen ze binnenkwamen.

We worden allemaal ouder, en we sluiten onze deuren voorgoed. Daarom heb ik deze laatste collectie zelf uitgekozen, stuk voor stuk, en laat ik haar los als mijn manier om dankjewel te zeggen.

Als ze eenmaal weg zijn, zijn ze voorgoed verdwenen.

Met liefde, Woonax.